ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ…………(για την παράλληλη στήριξη και τα τμήματα ένταξης)

Μετά τις τελευταίες τοποθετήσεις αναπληρωτών για τη στελέχωση των τμημάτων ένταξης βρήκαν την ευκαιρία διάφοροι καλοθελητές, (σχολικοί σύμβουλοι, υπάλληλοι  του ΚΕΔΔΥ...) για να μπαλώσουν τις τρύπες της κυβερνητικής πολιτικής των ελλείψεων σε διδακτικό προσωπικό για τα παιδιά που χειάζονται ειδική φροντίδα μέσα στο σχολείο της γενικής αγωγής, να προτείνουν διάφορες..περίεργες  λύσεις. Και αντιεπιστημονικές και αντιπαιδαγωγικές και να μεταφράζουν τους νόμους όπως τους αρέσει και τους συμφέρει.

Η τοποθέτηση της  παράλληλης στήριξης, είναι τοποθέτηση για έναν και μόνο μαθητή ή για μια και μόνο μαθήτρια. (Κάτι που πολλές φορές καταστρατηγείται αφού οι συν/φοι της παράλληλης αναγκάζονται να έχουν στην επίβλεψή τους και... δύο και.. τρία παιδιά..)

Η τοποθέτηση για το τμήμα ένταξης είναι τοποθέτηση για συγκεκριμένο αριθμό μαθητών με συγκεκριμένες  μαθησιακές δυσκολίες της σχολικής μονάδας. Ο εκπαιδευτικός που τοποθετείται στο τμήμα ένταξης σε καμία περίπτωση δεν μπορεί  και δεν πρέπει  να αναλαμβάνει δύο δουλειές όπως του προτείνουν να κάνει:  Και να μπαίνει στο τμήμα ένταξης και να καλύπτει στην τάξη ανάγκες των μαθητών που χρειάζονται παράλληλη στήριξη, αλλά δεν έχουν τον κατάλληλο δάσκαλο γιατί το υπουργείο δεν έχει διορίσει. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ  ΠΡΟΤΑΣΗ!!!!!!!

Ούτε βέβαια μπορεί  να μεταφερθεί  μαθητής που χρειάζεται παράλληλη στήριξη, τρεις μήνες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς, σε άλλο τμήμα με μαθητή που αντιμετωπίζει παρόμοιο πρόβλημα μόνο και μόνο για να τους προσέχει ένας εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης για να βολευτούν έτσι όσα περισσότερα παιδιά μέχρι και αν διοριστεί καινούριος εκπαιδευτικός!! Εδώ η πρόταση ξεπερνά τα όρια της νοσηρής φαντασίας!

Σε ποια βιβλία της  Παιδαγωγικής , σε ποιους νόμους τα είδαν γραμμένα όλοι αυτοί οι μεγαλοσχήμονες ειδικοί που «συμβουλεύουν» νέους συναδέλφους με επιστημοσύνη, που αγγίζει τα όρια του κομπογιαννιτισμού και μάλιστα διατείνονται ότι το κάνουν για το καλό των παιδιών;

Πού είναι όλοι αυτοί όταν το συνδικαλιστικό κίνημα διεκδικεί κάλυψη όλων των κενών με μαζικούς μόνιμους διορισμούς, έναν εκπ/κό παράλληλης στήριξης για κάθε παιδί που την έχει ανάγκη, και απαιτεί τη λειτουργία των τμημάτων ένταξης από την έναρξη της σχολικής χρονιάς, που αντιστρατεύεται τη διάλυση της ειδικής αγωγής; ΔΕΝ τους είδαμε μέχρι τώρα να δείχνουν το «ενδιαφέρον» τους σε καμιά κινητοποίηση!

Έτσι δείχνουν ότι ενδιαφέρονται;

Με σοβαροφανείς  λύσεις, επικίνδυνες και για μαθητές και για εκπαιδευτικούς;

Λύσεις που εξυπηρετούν την κυβερνητική πολιτική της υποχρηματοδότησης και του «εξορθολογισμού του κόστους της Εκπαίδευσης» που προτείνει ο ΟΟΣΑ;

ΟΥΤΕ  ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ να πιέσουν  νέους συναδέλφους να υποκύψουν σε τέτοια αντιπαιδαγωγική διαστροφή! ΔΕΝ έχουν άλλωστε καμία διοικητική αρμοδιότητα! Εδώ υπάρχει το αναφαίρετο δικαίωμα των συλλόγων διδασκόντων να αποφασίζουν για τα διδακτικά τους θέματα! Και κυρίως  

ΕΔΩ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ!

Read More

ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΩΡΑ

Όταν ήρθε σαν νομοσχέδιο ο νέος νόμος για την ειδική αγωγή, ο Σύλλογός μας είχε εκφράσει σειρά επιφυλάξεων, που μας οδηγούσαν να διαφωνήσουμε συνολικά με το νόμο και με τη λογική που υπηρετούσε.

Ένα από τα επιχειρήματά μας ήταν ότι το παιδί με διάγνωση κάποιας πάθησης ή μαθησιακής δυσκολίας, δεν χρειάζεται απλά ένταξη και «καλοσύνη», αλλά εξειδικευμένη επιστημονική φροντίδα από κατάλληλους επιστήμονες.

Λέγαμε τότε, ότι η ένταξη αυτών των παιδιών στις «κανονικές» τάξεις των γενικών σχολείων,  αποτελεί «πέταμα στον καιάδα» και δημιουργεί τεράσιες δυσκολίες για το ίδιο το παιδί, για τα άλλα παιδιά και για το δάσκαλο. Το περιβάλλον γίνεται εχθρικό γι αυτά τα παιδιά. Χάνεται κάθε παιδαγωγική σκέψη απ΄ την αγωνία των εκπαιδευτικών για το τι μπορεί να συμβεί και ποιος «θα μας κυνηγήσει». Οι γονείς των άλλων παιδιών στοχοποιούν το παιδί εκείνο και φτάνουν σε ακραίες καταστάσεις.

Μας έλεγαν τότε διάφορα σαν απάντηση, με πιο σημαντικά το ότι

1.     «Όταν μια τάξη έχει μέσα παιδί με διάγνωση, τότε θα μειώνεται ο αριθμός των μαθητών της τάξης κατά 3 παιδιά» (όπως άλλωστε προβλέπει κι ο νόμος).

2.     «Τα παιδιά αυτά, για να παρακολουθήσουν και να συμμετέχουν ομαλά μέσα στις τάξεις των σχολείων, θα έχουν παράλληλη στήριξη».

Από τότε είδαμε πολλά να γίνονται και περισσότερα να μη γίνονται. 

• Είδαμε να γενικεύεται η ένταξη αυτών των παιδιών στα «κανονικά» σχολεία (μέχρι και τυφλό μέσα σε τάξη γενικού σχολείου είδαμε) με διαγνώσεις ΚΕΔΔΥ που τα στέλνουν όλα στα γενικά σχολεία. 
• Είδαμε να υποβαθμίζονται και να αδειάζουν ολοένα και περισσότερο τα ειδικά σχολεία. 
• Είδαμε να προσλαμβάνονται συνάδελφοι που δεν είχαν γνώσεις ειδικής αγωγής, για παράλληλη στήριξη. 
• Είδαμε συναδέλφους της παράλληλης στήριξης να έχουν την ευθύνη για δυό ή και για τρία παιδιά ταυτόχρονα (και μάλιστα διαφορετικών τμημάτων).
• Είδαμε παράλληλη στήριξη που την πληρώνουν οι γονείς.
• Είδαμε μητέρα μαθήτριας να βρίσκεται όλη μέρα μέσα ή δίπλα στην τάξη του παιδιού της για να παίζει το ρόλο της «παράλληλης στήριξης».
• Είδαμε τα τμήματα ένταξης να μη λειτουργούν και να μην στελεχώνονται. 
• Είδαμε τη διοίκηση να απαγορεύει τη μείωση του αριθμού των μαθητών στην τάξη, όταν υπάρχει παιδί με διάγωνση ΚΕΔΔΥ μέσα, αλλά να μη το δίνει γραπτά. π.χ. 1^ο Δημοτικό Μεταμόρφωσης, 7^ο Δημοτικό Νέας Ιωνίας.
• Είδαμε διευθυντές να απαιτούν .... έναν επιπλέον εφημερεύοντα για κάθε ειδικό παιδί (π.χ. 19^ο Ν. Ιωνίας). Λες κι έτσι λύνεται το πρόβλημα.

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Γ. Σεφέρης»

• Απαιτεί την άμεση στελέχωση των ειδικών σχολείων και των τμημάτων ένταξης. 
• Απαιτεί την άμεση πρόσληψη συναδέλφων για παράλληλη στήριξη, με αντιστοίχιση «ένας δάσκαλος- ένα παιδί». 
• Καλεί τους εκπαιδευτικούς να ενημερώνουν τους γονείς για το πρόβλημα. Να τους εξηγούν διαρκώς το τι συμβαίνει και γιατί. Να τους εξηγούν ότι δε φταίει το παιδάκι για το τι συμβαίνει στην τάξη, αλλά η κυβερνητική πολιτική κι η τακτική της διοίκησης, που «πετά» τα ειδικά παιδιά μέσα στις γενικές τάξεις, χωρίς καμιά φροντίδα και καμιά προστασία. Να καλούν τους γονείς σε κινητοποιήσεις για να απαιτούμε την τοποθέτηση «παράλληλης στήριξης». 
• Μέλημά μας είναι και πρέπει να είναι η υπεράσπιση ΟΛΩΝ των παιδιών, με φροντίδα να μη στοχοποιείται το «ένα παιδί».

Read More